Τι θα απαντήσουμε στο Μίκη Θεοδωράκη ;

 

Αγαπητέ κ. Θεοδωράκη.

Σας αποκαλώ έτσι γιατί δεν θέλω να πω αγαπητέ Μίκη σ’ αυτή τη χώρα η οικειότητα ειναι συχνά υποκριτική. Δεν σας αντιλέγω, αν και πιστεύω βαθύτατα οτι εμείς φταίμε εδώ που φτάσαμε, και όχι οι συνωμοσίες αμερικανών, εβραίων και σιωνιστών και τούρκων.

Όχι οτι οι συνομωσίες αυτές δεν μπορούν να υπάρχουν, αλλά ευδοκιμούν σε πρόσφορο έδαφος.

 

Δεν ειναι τελεσίδικου αλλά πιθανολογικού χαρακτήρα πράγμα που σημαίνει οτι δοκιμάζονται συνεχώς, άδω και άλλου, σταματούν και ξαναρχίζουν ανάλογα με την κατάσταση.

Δεν θέλω να σας αντιλέγω. Όχι μόνο γιατί αντιπροσωπεύεται κάτι που οι διαστάσεις του ξεπερνούν τον άνθρωπο-φορέα, αλλά γιατί η άποψη σας με ανησυχεί. Ο καλλιτέχνης της διάστασης σας μπορεί να έχει δι-αισθήσεις, των οποίων οι υπόλοιποι στερούμεθα.

Ας ελπίσουμε να έχετε άδικο. Το οτι αισθάνεστε την ανάγκη να μιλήσετε για τα θέματα της οικονομίας και της εθνικής κυριαρχίας ειναι από μόνο του ανησυχητικό.

Από την επιστολή σας που δημοσιεύτηκε παντού (Μίκης Θεοδωράκης: «Μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ») κρατάω το παρακάτω :

“Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση....”

Πολλοί ασχολήθηκαν με αυτή την πορεία αγαπητέ κ. Θεοδωράκη,

πάρα πολλοί ήξεραν πότε λήγουν τα ετήσια γραμμάτια χρέους μας, και οι κυβερνήσατε και οι κερδοσκόποι, και οι σύμμαχοι και οι εχθροί. Αλλά μέχρι την τελευταία στιγμή δεν μας το είπαν και φυσικά δεν έκαναν και κάτι για να ανακόψουν αυτή την πορεία.

Αυτοί που ήξεραν και το είπαν, δεν δημοσιεύτηκαν, ο λόγος τους αποδομήθηκε, αντιμετωπίστηκαν με την σιωπή η το χλευασμό ως γραφικοί.

Φοβάμαι οτι η πορεία μας από το 2009 μέχρι σήμερα ήταν γνωστή τοις πάσοι, εκτός από τον Ελληνικό λαό. Που τον στείλαμε δυο φορές σε εκλογές σε δυο χρόνια, ενώ η χρεωκοπία του έκρουε τις πόρτες.

Ελπίζω να μην έχετε εντελώς δίκιο. Αλλά μην συγχωρείται τόσο εύκολα μέσα στην ανησυχία σας τους εγχώριους παράγοντες της κρίσης μας.

Με όλο μου το σεβασμό αγαπητέ Μίκη.

Διότι εσείς γνωρίζετε οτι ο πραγματικός σεβασμός δεν ειναι να σας δημοσιεύουμε παντού σωπαίνοντας μπροστά στο μνημείο. Είναι να σκεπτόμαστε αυτά που λέτε έστω και διαφωνώντας.

Σας ευχαριστώ πολύ.